Stropy prefabrykowane belkowo-płytowe.
Stosuje się je w budynkach magazynowych, gospodarczych i innych, gdzie
nie jest wymagana gładka powierzchnia sufitu. Stropy te mają taką samą
konstrukcję jak strop drewniany: składają się z belek stropowych lub
dźwigarów oraz pułapu wykonanego z prefabrykowanych płyt żelbetowych.
Do wykonania tego rodzaju stropów można stosować:
- prefabrykowane belki żelbetowe typu T-27, belki dwuteowe lub prostokątne
żebrowe albo kablobetonowe,
- prefabrykowane płyty żelbetowe typu T-27, płyty korytkowe, panwiowe lub
inne.
Płyty stropowe typu T-27. Wykonuje się je z betonu żwirowego klasy
B20 lub betonu żużlowego klasy B10.
W rzucie poziomym płyty te mają
wcięcia 4 cm, w krótszych bokach płyt, co umożliwia ich oparcie na wąskich
górnych półkach belek typu T-27 (rys. 1).
Płyty stropowe T-27 produkuje się o wymiarach:
a) długości 120 cm i szerokości 29,5 cm - dostosowanych do osiowego
rozstawu belek 120 cm,
b) długości 90 cm i szerokości 29,5 cm - dostosowanych do rozstawu belek
90 cm. Grubość płyt żwirobetonowych wynosi 5 cm, a żużlobetonowych 6 cm.
Płyty na belkach układa się w mijankę", na warstwie zaprawy cementowej
1:4 lub 1:3. Spojenia między
płytami zalewa się rzadką zaprawą cementową.
Zbrojenie płyt dostosowane jest do obciążeń użytkowych stropu 300 i 500
daN/m2. Zbrojenie płyt dostosowane jest do obciążeń użytkowych
stropu 300 i 500 daN/m2.
Rys. 1 Konstrukcja stropu na belkach T-27 z
górnymi płytami żelbetowymi: a) rzut poziomy, b) przekrój 1 płyta żwirobetonowa, 2 płyta żużlobetonowa, 3 belka, 4 zaprawa
Płyty stropowe korytkowe.
Wykonuje się je z betonu żwirowego wibrowanego klasy B20. Nośność płyt
obliczona jest na obciążenie użytkowe 175 daN/m2. Płyty
produkuje się o wymiarach: długość 299 cm, szerokość 49,5 cm, grubość 10
cm. Grubość bocznych żeber wynosi 4 cm, a grubość płyty między żebrami
3 cm.
Płyty produkowane są w dwóch rodzajach:
- płyty z równymi krótszymi bokami, z wcięciami w żebrach długości 7 cm na
obu końcach płyt, umożliwiającymi oparcie ich na dżwigarach na głębokość 7
cm,
- płyty z wklęsłymi krótszymi bokami, dostosowane do oparcia na belkach z
wąskimi górnymi półkami (rys. 2). Płyty korytkowe układa się obok
siebie na podporach na zaprawie cementowej 1:3 lub 1:4.
Spojenia między płytami zalewa się zaprawą cementową 1:3.
Rys. 2 Strop belkowo-płytowy przy użyciu płyt korytkowych
Płyty stropowe panwiowe. Kształtem zbliżone są one do płyt
korytkowych. Od korytkowych różnią się tym, że mają żebra na całym
obwodzie i są dodatkowo usztywnione żebrami poprzecznymi.
Płyty te produkowane są o szerokości 1m dla osiowego rozstawu belek lub
podpór równego 4,5 i 6 m. Wyrabia się je z betonu żwirowego wibrowanego
klasy B20. Połączenia dwóch płyt na dźwigarach stalowych, żelbetowych lub
kablobetonowych dokonuje się za pomocą pręta łącznikowego średnicy 6 lub 8
mm umieszczonego w spoinie podłużnej między panwiami oraz przez zalanie
spoin na obwodzie zaprawą cementową 1:3 (rys. 3). W ten sam sposób
łączy się płyty z wieńcem żelbetowym w przypadku opierania płyt na ścianie
nośnej.
Płyty panwiowe mogą być wytwarzane również jako panwiowe odwrócone (z
płytą na dole), stosowane do stropów z gładką powierzchnią sufitu.
Powierzchnię górną można wyrównać przez ułożenie gładkich płyt
żelbetowych, opartych na żebrach podłużnych lub poprzecznych. W przypadku
podłóg drewnianych legary podłogowe można układać na podsypce żużlowej lub
gruzowej ułożonej na płycie między żebrami.
Rys. 3 Oparcie płyt panwiowych na belkach stropowych z wypełnieniem
styków zaprawą cementową 1:3
Poza wymienionymi płytami do wykonania tego rodzaju stropów mogą być
stosowane inne płyty gładkie, pełne lub drążone. Płyty takie w stropie
układa się sposobami wyżej podanymi.